Elisabeth Muus

Ik ben sterk geïnspireerd door het werk van Brand Overeem en Toon Michiels. Beiden hebben in de jaren zeventig prachtige portretten gemaakt van verdwijnend leven op het platteland, Overeem op de Veluwe en Michiels in Best (Brabant). In hun boeken beschrijven zij hen als respectievelijk “Mooie, bijzondere mensen” en “Zeldzame mensen”.

Onder invloed van de grootschalige verstedelijking en toegenomen mobiliteit staat het plattelandsleven de laatste decennia onder druk. Ook in het dorpje Rijswijk waar ik woon, zijn voorzieningen en werkgelegenheid sterk teruggelopen. Na hun opleiding gaan jongeren elders werken en wonen. Vergrijzing wordt deels tegengegaan  door de komst van  volwassenen en startende gezinnen. Met de toegenomen mobiliteit nemen zij het gebrek aan voorzieningen voor lief.  Zij verkiezen de rust en de sfeer van het platteland boven de drukte van de stad. De sociale cohesie in het dorp verandert. Steeds minder mensen wonen en werken hun hele leven in het dorp.

Met mijn beeldverhalen wil ik aandacht vragen voor misschien wel het laatste restje van die wereld.

Ik heb twee beeldverhalen gemaakt . Eén gaat over een man op het platteland, die wars van commercie zijn authenticiteit overeind heeft weten te houden.

De expositie ging over de kapsalon in mijn  dorp, waar de sociale functie goed voelbaar is.

Een selectie uit mijn portfolio

error: Content is protected !!